De dag van de uitslag: een documentaire fotoreportage in het ziekenhuis

9/2/2026

15 mei 2025. Een dag om nooit te vergeten.

De dag waarop mijn collega en vriendin Laura te horen zou krijgen of de operatie en de chemo’s hun werk hadden gedaan. En ik was erbij om het vast te leggen.

Het uur van de waarheid

Een uitslag die twee kanten op kon gaan.

Op de scans waren plekken zichtbaar.
Niemand wist wat we konden verwachten.

Ons geduld werd op de proef gesteld.
Het duurde lang voordat we naar binnen mochten. En lang voor de arts uiteindelijk binnenkwam.

De spanning is om te snijden.

Ik probeer, zover als het lukt, m’n verstand op nul te zetten en de focus te houden. Want wat nou als het toch mis is. Dan moet ik door het moment heen. M’n eigen emoties aan de kant zetten en vastleggen. Want ook dat kan helpen later bij de verwerking.

De verlossende woorden

Ze is schoon.

Opluchting.
Blijdschap.
Emoties.
Alles is aanwezig.

Iedereen die met spanning zit te wachten wordt gebeld. We vieren het met een ijskoude (net niet bevroren) appeltaart uit het ziekenhuis.

En proosten met z’n allen op het leven.
We eten. We delen. We huilen.

Een dag die ik nooit zal vergeten, werd bekroond met een Story Award van This is Reportage Family. Een internationaal platform voor documentaire familiefotografie: geen geposeerde plaatjes, maar échte momenten zoals ze zijn.

Uit de bijna 4.800 ingezonden beelden werden er 15 verhalen (serie van 15-20 beelden) gekozen door de jury. Waaronder deze intense dag.

Ik ben trots dat dit werk is uitgekozen door de jury. Liefde en verbinding komen juist tijdens moeilijke tijden naar boven. Liefde die onvoorwaardelijk is.

Dit zijn de dagen die je nooit meer vergeet.
En juist daarom leg ik ze vast.