Waarom ik kies voor documentaire gezinsfotografie

Mijn dochter werd geboren en ik herinner me er niks van. Geen beelden van onze start als gezin. Dit is één van de redenen waarom ik herinneringen vastleg...

Toen ik zwanger was van Aimee was ik er zeker van. Ik wil zo min mogelijk mensen om me heen als ik moet bevallen. Wat ik toen nog niet wist dat het een bevalling van bijna 48 uur zou zijn en ik achteraf níks meer zou weten. Ik heb van weinig dingen in m'n leven spijt... Maar dat m'n bevalling niet heb laten vastleggen helaas wel. 

Dit is niet iets wat ik nog een keer over kan doen. Nu achteraf denk ik... Als ik de foto's had gehad, had ik misschien geweten wat er allemaal is gebeurd op het moment dat het voor mij een zwart gat werd. En had ik kunnen zien hoe Aimee eruitzag in de eerste minuten. En hoe ik naar haar keek. En als ik er niet naar had willen kijken, was het ook okay. Maar dan had ik ze in elk geval gehad

Waarom een documentaire gezinsreportage voor mij waardevoller is dan een gewone gezinsshoot

Toen Aimee haar eerste verjaardag steeds dichterbij kwam, wist ik één ding zeker. Dit wíl ik laten vastleggen. Ik wil dat zij later de mogelijkheid heeft om terug te zien hoe haar eerste verjaardag was. Hoe wij als ouders waren. Echt, puur, zonder erover na te hoeven denken wat we aan moeten en hoe we moesten staan. Maar een herinnering van hoe het écht was. 
​ 

Wat is documentaire gezinsfotografie?

Dat vind ik zo mooi aan documentaire fotografie. Dat je niet hoeft te doen alsof. Je trekt 's ochtends aan waar je zin in hebt. Het hoeft allemaal niet perfect te zijn. Als kinderen geen zin hebben, hebben ze geen zin.

Ik vind het belangrijk dat ze kind kunnen zijn. Hun emoties mogen er zijn. Ook als ze even een mindere dag hebben. Ik leg vast wat er is. Dit hoeft er niet mooier uit te zien dan de werkelijkheid. Dus trek vooral aan wat je normaal ook aan hebt. En doe wat je normaal ook zou doen. 

Bij mij hoef je...

• Geen gestylede kledingsetjes aan, tenzij jullie dat normaal ook doen
• Niet naar een locatie waar jullie als gezin normaal ook niet komen
• Ook niet 'lekker spontaan' hand in hand te lopen terwijl je daar eigenlijk geen zin in hebt

​Jullie mogen gewoon doen wat jullie normaal doen.
100% jezelf zijn.
​ 

Zo leg je echte herinneringen vast, gewoon thuis

Papa kan gewoon de heg snoeien, terwijl Klaasje met z'n autootjes speelt en mama de boodschappen aan het inruimen is. Ik zie het als een cadeau voor jullie kind(eren) dat ze precies kunnen zien hoe het vroeger thuis was. Niemand die zich ongemakkelijk hoeft te voelen. Geen strijd, omdat kinderen niet meewerken. En zowel papa als mama staat op de foto.
​ 

Hoe één blik een kostbare herinnering wordt

Het besef hoe waardevol dit soort momenten zijn, werd nóg duidelijker toen ik in 2024 een gezin mocht fotograferen in een periode die alles behalve vanzelfsprekend was.

Op zaterdagochtend kwam ik aan bij een meisje van 7 en 14 jaar oud. We wisten dat hun papa niet meer lang te leven had. Drie weken nadat ik bij ze was, kreeg ik helaas het bericht: "Nils is zaterdag overleden. Curacao is helaas niet meer gelukt". De mooiste foto van deze reportage (of eigenlijk van heel 2024) is een foto dat het meisje van 7 door de supermarkt loopt, tussen de groente- en fruitschappen, achter zo'n klein boodschappenwagentje. De blik van haar vader. Zo trots. Zo vol liefde. Dit is echt.

Foto's hoor je niet in scene te zetten. Het hoort een verhaal te vertellen. En hoe waardevol is deze foto later voor dit meisje. Een foto waar de trotsheid vanaf straalt. Dit is waarom ik doe wat ik doe.

​Lees meer over mijn verhaal >>
​ 

Voor wie leg ik deze herinneringen het liefste vast

Voor gezinnen die geen zin hebben in ‘lach eens naar de camera’.
Voor moeders die zichzelf niet herkennen op perfecte plaatjes.
Voor vaders die liever de heg snoeien dan poseren.

Voor mensen die weten dat juist de 'gewone' dagen de mooiste herinneringen zijn voor later. 
Voor wie verlangt naar foto’s waarin je jezelf terugziet.
Niet mooier gemaakt. Niet geregisseerd.
Gewoon zoals het was. 

Voor iedereen die het belangrijk vindt om herinneringen vast te leggen zoals ze zijn. 
​ 

Een herinnering voor later. Niet voor de likes

Foto’s zijn niet voor social media. Ze zijn een herinnering. Voor later, als je kinderen groot zijn. Momenten die ze vergeten waren en weer kunnen terughalen. Waarop ze weer kunnen zien hoe ze waren als kind. En hoe geliefd ze waren.
​ 

---

Kinderen verdienen het om te zien hoe het vroeger thuis was.
Willen jullie dit laten vastleggen?

Bekijk de reportages en pakketten